WIM

26 lutego 2026 r. w Auli Głównej Wojskowego Instytutu Medycznego – Państwowego Instytutu Badawczego w Warszawie odbyła się trzecia edycja konferencji poświęconej przygotowaniu podmiotów leczniczych do realizacji zadań na potrzeby obronne państwa. Spotkanie skoncentrowano na praktycznych aspektach szkolenia personelu oraz koordynacji medycznej w sytuacjach konfliktu i zdarzeń masowych. W wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele środowiska medycznego, służb mundurowych oraz administracji publicznej, a przede wszystkim Ministerstwa Obrony Narodowej w osobie wiceministra Stanisława Wziątka i Ministerstwa Zdrowia – Pana Mariusz Klenckiego, Dyrektora Departamentu Rozwoju Kadr Medycznych, którzy wspólnie analizowali wyzwania stojące przed systemem ochrony zdrowia w warunkach kryzysowych.

 

Konferencję otworzyło wystąpienie gen. prof. dr hab. n. med. Grzegorz Gielerak, który podkreślił znaczenie spójnego i wielopoziomowego systemu szkolenia kadr medycznych. Dyrektor WIM-PIB zwrócił uwagę na konieczność rozwijania programów edukacyjnych obejmujących zarówno zaawansowane procedury ratunkowe, jak i elementy medycyny pola walki oraz współpracy między zespołami cywilnymi i wojskowymi. Wskazał, że standaryzacja szkoleń i wspólne ćwiczenia są kluczowe dla budowania interoperacyjności i skutecznego reagowania w sytuacjach zagrożenia.
Istotnym elementem programu była problematyka odporności psychicznej personelu medycznego, przedstawiona przez płk dr n. med. Radosława Tworusa. W swoim wystąpieniu zwrócił on uwagę na skalę obciążeń emocjonalnych i etycznych, z jakimi mierzą się pracownicy ochrony zdrowia w warunkach wojny i katastrof masowych. Podkreślono potrzebę systemowego wsparcia psychologicznego, szkoleń z zakresu radzenia sobie ze stresem oraz przygotowania do podejmowania trudnych decyzji klinicznych w sytuacjach ograniczonych zasobów i presji czasu.
 
Kolejna część konferencji poświęcona była zasadom medycyny pola walki i postępowaniu w zdarzeniach masowych. Mgr Paweł Wiktorzak i Marcin Janik przedstawili podstawowe procedury taktycznej opieki nad poszkodowanymi, w tym zasady tamowania masywnych krwotoków, udrażniania dróg oddechowych oraz organizacji pomocy w warunkach zagrożenia. Szczególną uwagę zwrócono na adaptację standardów stosowanych w środowisku wojskowym do realiów cywilnych systemów ratownictwa oraz znaczenie właściwej segregacji medycznej w zdarzeniach o dużej liczbie poszkodowanych.
Uzupełnieniem części wykładowej był pokaz praktyczny, podczas którego uczestnicy mieli możliwość zapoznania się z symulacjami działań ratunkowych oraz współpracą służb ratunkowych na różnych etapach pomocy poszkodowanemu podczas zdarzenia. Praktyczny charakter tej części pozwolił lepiej zrozumieć, jak wiedza teoretyczna przekłada się na konkretne działania w sytuacjach kryzysowych.
 
Konferencję zakończył panel dyskusyjny moderowany przez rzecznika prasowego instytutu, Mariusza Giereja, którego uczestnikami byli: gen. broni prof. dr hab. n. med. Grzegorz Gielerak – dyrektor WIM-PIB; Tomasz Draczyński – koordynator Centrum Monitorowania Ratownictwa Medycznego; Mariusz Klencki – Dyrektor Departamentu Rozwoju Kadr Medycznych w Ministerstwie Zdrowia; Paweł Wiktorzak – Kierownik Oddziału Medycyny Pola Walki i Symulacji Medycznej – WIM-PIB oraz dr n. med. Tomasz Musiuk – z-ca dyrektora ds. medycznych Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Hajnówce.
Paneliści wymienili doświadczenia oraz wskazali najważniejsze kierunki dalszych działań. Wśród kluczowych postulatów znalazły się potrzeba regularnych ćwiczeń międzyinstytucjonalnych, rozwijanie wspólnych standardów szkoleniowych oraz wzmacnianie odporności systemu ochrony zdrowia poprzez lepszą koordynację i planowanie.
Wnioski płynące z konferencji jednoznacznie wskazują, że skuteczność działań medycznych w sytuacjach kryzysowych zależy przede wszystkim od odpowiedniego przygotowania personelu, jasnych procedur oraz sprawnej współpracy między instytucjami. Podkreślono również, że inwestowanie w szkolenia i symulacje stanowi jeden z najważniejszych elementów budowania bezpieczeństwa zdrowotnego państwa.
 
Spotkanie w Warszawie potwierdziło, że rozwój kompetencji personelu medycznego oraz integracja działań różnych służb pozostają kluczowymi elementami budowania odpornego systemu ochrony zdrowia, zdolnego do skutecznego reagowania zarówno w czasie pokoju, jak i w sytuacjach nadzwyczajnych.