Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG, colitis ulcerosa) to przewlekła choroba zapalna jelita grubego należąca do grupy nieswoistych chorób zapalnych jelit. W chorobie dochodzi do stanu zapalnego błony śluzowej jelita grubego i odbytnicy, co może prowadzić do powstawania owrzodzeń. Choroba przebiega okresami zaostrzeń i remisji (wyciszenia objawów).

Główne objawy

Najczęściej występują:

biegunka, często z domieszką krwi,
nagłe parcie na stolec,
ból i skurcze brzucha,
obecność śluzu w stolcu,
osłabienie i zmęczenie,
utrata masy ciała,
niedokrwistość (anemia).

Przyczyny

Dokładna przyczyna WZJG nie jest znana. Uważa się, że w rozwoju choroby rolę odgrywają:

zaburzenia działania układu odpornościowego,
czynniki genetyczne,
czynniki środowiskowe,
zmiany w mikrobiocie jelitowej.

Diagnostyka

Rozpoznanie opiera się na:

wywiadzie lekarskim i badaniu pacjenta,
badaniach krwi i kału,
kolonoskopii z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego.

Leczenie

Leczenie jest zwykle długotrwałe i ma na celu:

wygaszenie stanu zapalnego,
utrzymanie remisji,
zapobieganie nawrotom oraz powikłaniom.

Stosuje się m.in.:

leki przeciwzapalne (np. mesalazynę),
kortykosteroidy podczas zaostrzeń,
leki immunosupresyjne,
leczenie biologiczne w cięższych przypadkach,
rzadziej leczenie chirurgiczne.

Możliwe powikłania

Nieleczone lub ciężkie WZJG może prowadzić do:

znacznych krwawień,
odwodnienia i niedożywienia,
rozszerzenia okrężnicy (megacolon toxicum),
zwiększonego ryzyka raka jelita grubego przy wieloletnim przebiegu choroby.

Życie z chorobą

WZJG jest chorobą przewlekłą, ale dzięki nowoczesnemu leczeniu wiele osób prowadzi normalne życie zawodowe i rodzinne. Ważne są regularne kontrole gastroenterologiczne, przyjmowanie leków zgodnie z zaleceniami oraz odpowiednio dobrana dieta.